چکیده

 این پژوهش با بهره گیری از روش مرور نظام مند منابع علمی ایرانی و بین المللی در طول 25 سال اخیر، به تحلیل اقتصاد سیاسی تولید محتوای طنز در پلتفرم های دیجیتال می پردازد. یافته ها نشان می دهد که بازار محتوای طنز، نه تنها ابزاری برای سرگرمی و نقد اجتماعی است، بلکه صنعتی درآمد زا است که از سه مدل درآمدی اصلی از جمله درآمد پلتفرم محور، تبلیغات یکپارچه و اقتصاد اشتراکی تبعیت می کند. چالش های ساختاری شناخته شده شامل تنش بین ویروسی شدن (ویرالیتی)۱ و کیفیت، استثمار دیجیتال تولیدکنندگان و نهادینه شدن کلیشه های فرهنگی است. اگرچه طنز مجازی به دلیل ظرفیت بالای ویروسی شدن، به ابزار مؤثری برای تعاملات اقتصادی و فرهنگی بدل شده است، اما یافته ها حاکی از آن است که درآمدزایی پایدار در چارچوب های کنونی، مستلزم پذیرش هزینه هایی چون کاهش کیفیت محتوای تولیدی و تأثیرات منفی بر سلامت روان مصرف کنندگان است.

واژگان کلیدی: اقتصاد طنز، درآمدزایی محتوای دیجیتال، فضای مجازی، اقتصاد توجه، اقتصاد خلاق، محتوای ویروسی، پلتفرم، تجاری سازی، کلیشه

 1- Viralite